Hallo. mijn naam is Vincent Childs. Ik ben niet gelovig opgevoed van huis uit en had dus geen idee wat God of Jezus of een Christelijk leven inhield. Mijn leven ging zijn gangetje maar ik was niet gelukkig en ik kon het geluk ook niet vinden de dingen die de wereld mij te bieden had zoals werk, relaties en uitgaan. Langzaam werd ik depressief tot ik een relatie kreeg met een vrouw die anders was dan alle voorgaande relaties die ik gehad had… Om een lang verhaal kort te maken niet al te lang daarna ging onze relatie uit, met ons beide ging het steeds minder. Zij zocht antwoorden in het geloof die ze niet vinden kon en ik werd weer depressief. Met veel pijn en moeite kon ik mijn werk nog net doen maar daar had je het dan ook wel mee gezegd. Zodra ik thuis kwam gingen de gordijnen dicht en de lichten uit ik kon dan geen mensen meer zien of spreken.

Gods aandacht
Toch hebben wij daarna altijd contact gehouden, met haar ging het ook geestelijk niet goed totdat zij bij Evangeliegemeente De Deur in Leeuwarden kwam. Wat ze haar daar vertelden wist ik niet maar ik kon wel een duidelijke verandering in haar merken. Toch, mannen zijn koppig en ik was nog steeds niet gelovig en zelfs al kon ik duidelijk een verandering zien in haar, was dit toch niks voor mij nietwaar. Dus ik ging door met mijn eigen leven te leiden en steeds depressiever te worden. Maar na verloop van tijd begonnen er steeds meer rare dingen te gebeuren, ik kon bijvoorbeeld mijn hoofd niet in de stad laten zien zonder dat ik door iemand werd aangesproken over het geloof. Ik trapte er elke keer weer in, ik dacht dat is weer iemand die de weg moet weten ergens naartoe. “Mag ik u iets vragen?”. “Ja hoor” was het vaste antwoord. “Denkt u wel eens na over het geloof?” of iets in die trend was dan de volgende vraag terwijl ik in mijn hoofd al bezig was hun de richting te geven naar de dichtstbijzijnde kroeg of bioscoop. Mijn geest wilde nog steeds niet accepteren dat die mensen niet degenen waren die de weg moesten weten maar ikzelf en dat die weg begint met het belijden van jou zonden en Jezus te accepteren in je hart. Toen ik dit vertelde aan mijn ex-vriendin dat ik zo vaak werd aangesproken geloofde zij mij niet terwijl zij notabene de gelovige van ons tweeen was. ”Het bestaat niet dat je zo vaak wordt aangespoken zei ze dat kan misschien een keer of twee drie gebeuren maar niet zo vaak. “Twee of drie keer is voor mij een slechte week” zei ik, “maar ik zal het wel bewijzen want die mensen hebben altijd folders bij zich dus ik ga die folders wel verzamelen. ”U begrijpt, nu had ik een missie en binnen een paar maand had ik een flinke stapel folders verzameld, veel mensen gesproken die mij vertelden over het geloof en over Jezus maar nog steeds wilde ik dit niet accepteren. Totdat uiteindelijk na 3 jaar na de zoveelste uitnodiging van mijn ex-vriendin om mee te gaan ik uiteindelijk toegaf. Om heel eerlijk te zijn was dat eigenlijk meer om even van het gezeur af te wezen maar goed, ik mee.

Gods aanraking
Wat ik daar ervaarde had ik nog niet eerder gehoord of gezien en ik was hierdoor wel aangeraakt maar niet genoeg om een keuze voor God te maken op dat moment. U begrijpt, ik blijf wel een man koppig tot de laatste adem, het verhaal wat ik hier op papier neerzet op nog geen twee A4tjes nam ondertussen al zo’n 8 jaar in beslag dus waarom zo’n haast nietwaar…..Maar de ervaring was wel genoeg voor mij om dit toch meer te gaan onderzoeken en mijn gezicht vaker in de kerk te laten zien. Totdat uiteindelijk na een maand of 6 ik kon accepteren dat Jezus zijn leven voor ons gegeven heeft en ik mijn zonde moest belijden en Jezus in mijn hart moest vragen.

Herstel
Sinds die dag is mijn leven drastisch verandert, mijn depressiviteit verdween als sneeuw voor de zon en andere problemen waar ik mee worstelde verdwenen ook stuk voor stuk naarmate mijn geloof ook steeds sterker werd.
Dus ik wil u iets vragen als u dit leest. Het feit dat u dit leest is geen toeval. Dat iemand u aanspreekt op straat is ook geen toeval. Toeval bestaat niet, God kent uw noden en weet waardoor u heen gaat. Hij staat voor de deur en klopt, wilt u Hem binnenlaten? Wilt u Hem de gelegenheid geven om tot uw hart te kunnen spreken en niet zoals mij de deur 8 jaar lang dicht te houden. Het is de beste keuze die u ooit kunt maken het zal uw leven veranderen.
PS. Voordat ik dit verhaal besluit, misschien bent u wel geïnteresseerd in wat er met die arme vrouw gebeurd is die het zo lang met zo’n koppige man heeft moeten stellen. We zijn inmiddels gelukkig getrouwd, en hebben ons eerste kind. Dus u ziet, God kan op een machtige manier uw leven herstellen en nieuwe dingen brengen. Voor God is het nooit te laat maar voor ons mensen kan het wel te laat wezen als wij die keuze niet op tijd maken dus stel die keuze niet langer uit en maak hem vandaag nog.